-
Czytaj dalej →: Śmierć pięknych saren – baśń i grozaChcę zaproponować odczytanie „Śmierci pięknych saren” jako powieści terapeutycznej czy wręcz ratunkowej. Ota Pavel uwodzi czytelnika swoim czeskim ciepłem, subtelnym humorem i niemal baśniowym charakterem opowieści, gdzie człowiek żyje w kontakcie z naturą a ludzie, przynajmniej do wojny, co najwyżej robią sobie drobne przykrości. To wszystko opisane takim stylem, który…
-
Czytaj dalej →: Jak to możliwe? – o „Spadku” Vigdis HjorthPo lekturze „Spadku” Vigdis Hjorth zostajemy ciągle z pytaniami. Jak to możliwe? Jak to możliwe, że Bergjold stała się ofiarą seksualną własnego ojca? Jak to możliwe, że o niczym nie dowiedziała się matka? Jak to możliwe, że bohaterka nie pamiętała tego, co się wydarzyło? Jak to możliwe, że kiedy krzywda…
-
Czytaj dalej →: Czy rzeczywiście wyjarzmiona? – uwagi o„Wyjarzmionej” Renaty BożekWejście w świat „Wyjarzmionej” jest trudne nie tylko za sprawą gwary, którą prowadzona jest narracja. Jest to też świat, w którym się miesza to, co swojskie z tym, co obce i niesamowite, zaskakujące, czy wręcz przerażające. Nie dajmy się zwieść – nie jest to świat zewnętrzny. Historia Rozalki rozgrywa się…
-
Czytaj dalej →: Doris Lessing „Lato przed zmierzchem” – głos w rozmowie[Kiedy przyjaciółka, z którą razem siwiałyśmy ( w życiu i w pandemii) usłyszała ode mnie, że miewam dość swoich siwych włosów i tej kultury autentyzmu na głowie, powiedziała: trzeba przeczytać „Lato przed zmierzchem”… ] Doris Lessing, brytyjska pisarka ze światowego kanonu, 1919-2013, laureatka Nagrody Nobla w 2007, najstarsza z nagrodzonych…
-
Czytaj dalej →: „Stoner” Johna Williamsa – notatki z lekturyPowieść Johna Williamsa ukazała się po raz pierwszy w 1965 roku, ale wówczas nie sprzedała się. Została ponownie odkryta w XXI wieku, po wznowieniu i tłumaczeniach na inne języki. Dlatego w 2013 roku została nazwana w The New Yorker „największą amerykańską powieścią, o której nigdy nie słyszałeś”. Zalicza się ją…
-
Czytaj dalej →: Człowiek bez słów – o „Stonerze” Johna WilliamsaWilliam Shakespeare Sonet 73 Ujrzysz we mnie tę porę roku, gdy zieloneLiście żółkną i rzedną, aż żadnego nie maNa drżącym z zimna drzewie, którego koronęWypełniał śpiew, lecz dzisiaj pusta jest i niema.We mnie ujrzysz ten schyłek dnia, gdy resztka słońcaGaśnie z wolna, sprawiając, że dzień od zachoduPochłania krok po kroku…
-
Czytaj dalej →: O „Przywiązaniach” Vivian GornickCzas zatoczył koło, tegoroczny cykl spotkań w ramach Wolnych Skojarzeń zamyka amerykańska pisarka Vivian Gornick, rówieśniczka Annie Ernaux, od której zaczynaliśmy spotkania. I nawet polskojęzyczne tłumaczenia książek ich obu – z jednej strony Bliscy, z drugiej Przywiązania – coś łączy, jakaś więź. Są to jednak odmienne narracje, przynajmniej w punkcie…
-
Czytaj dalej →: Niebezpieczny magnetyzm światła„Spaleni w ogniu” Jaume Cabre to krótka i prosta, zdawałoby się, historia Ismaela Godalla, co urodził się w najzimniejszym dniu roku, wychowywał w mało sprzyjającym środowisku i nie wiedzieć czemu, kiedy jego życie zaczęło wychodzić na prostą, wplątał się w jakąś niebywałą kryminalną kabałę. Tyle na poziomie fabuły, jeśli pominiemy…
-
Czytaj dalej →: Cudzoziemka Marii Kuncewiczowej (1935)Powieść ukazała się 90 lat temu, najpierw w odcinkach w prasie, potem w postaci książkowej z nielicznymi odmianami. Spotkała się od razu z bardzo pozytywnymi reakcjami tak zwykłych czytelników, do wybuchu II wojny wznawiano ją każdego niemal roku (czterokrotnie), jak krytyków. Ci zestawiali tę – jak się okazało najwybitniejszą rzecz…
-
Czytaj dalej →: Zamrożeni w urazie – o „Żarze” Sandora MaraiegoCzas Mają po 75 lat i obydwaj przeczuwają, że wejście w cienistą dolina jest już blisko. Konrad mówi o sobie – że wraca do Londynu, aby tam żyć i umrzeć. Generał szykując się do kolacji przegląda ordery w szufladzie z gorzką refleksją:„Co mu życie dało? Obowiązek i pustotę. Roztargniony, wsypał…



